Ekspozycja będzie mieć charakter stały, prezentowana w zespole zabytkowych budynków kamiennych na terenie skansenu. Eksponaty pochodzą ze zbiorów muzeum. Szopki wykonane są przez przesiedleńców z różnych stron min.: z Bukowiny Rumuńskiej, z Sądecczyzny,Tarnopola, Zakaukazia, okolic Krakowa. Szopkarskie tradycje kontynuowali ludzie różnych zawodów. Przeważnie byli to artyści nieprofesjonalni, często rzeźbiarze. Wykonane przez artystów- amatorów szopki można podzielić na trzy typy: jasełkowe, kolędnicze i architektoniczne. Wiele z nich ma zamontowane  własne oświetlenie, niektóre połączone są z system grającym w postaci harmonijki ustnej.

Atrybutem świąt Bożego Narodzenia niewątpliwie jest choinka, która przybyła do nas z  Niemiec. Na dawnej polskiej wsi częściej spotykano jednak podłaźniki i słomiane pająki. Takie misterne konstrukcje obejrzymy również na prezentowanej wystawie. Podłaźnik, czyli krzaczek lub wierzchołek  choinki, który wieszano szczytem na dół nad drzwiami wejściowymi do domu,stajni, stodoły także w komorze, sieni i nad oknami w izbie. Zdobiono go  jabłkami, orzechami, kolorowymi wstążkami i papierkami, cukierkami, pajączkami ze słomy. Podłaźnikiem nazywano pierwszego człowieka, który w Boże  Narodzenie wszedł do chaty przynosząc domownikom szczęście i zdrowie.

Pająki,robione z niezwykła precyzją z kolorowej bibuły i suszonych roślin nanizanych na nitkę między słomiane cewki. Powstawała w ten sposób przestrzenna,delikatna, ażurowa konstrukcja przypominająca pajęczynę, którą wieszano w  wiejskich chatach w okresie Bożego Narodzenia.

 

Kuratorem wystawy jest Barbara Rybińska.

Więcej o wystawie tutaj: >>

Uwaga: w dniach 31 grudnia 2011 - 2 stycznia 2012 wystawa będzie nieczynna.